Kon je maar even in mijn hoofd kijken!

17 mei 2016

‘Kon je maar even in mijn hoofd kijken, dan wist je hoe druk het daar soms is’. Het is een opmerking die ik vaak hoor van cliënten. Als autisme-team hebben we een poging gedaan om te beleven hoe het is om een autistisch brein te hebben. We hebben deelgenomen aan een zogeheten autisme-belevingscircuit.

Bij autisme-belevingscircuit denk ik aan een soort hindernisbaan met allemaal overprikkelende special effects, dus ik ben erg benieuwd! De avond begint met een inleidend praatje over autisme. Ik ben er vervolgens helemaal klaar voor als de eerste opdracht komt: gebarentaal ontcijferen. Daarbij blijkt al dat communicatieproblemen op de loer liggen als je net een andere manier van communiceren hebt. Zelfs met een soort gebarentaalwoordenboek was het lastig om de gebaren te begrijpen als ze net wat anders werden uitgevoerd dan op het plaatje. Na nog een opdracht waaruit blijkt dat een bepaald gebaar in verschillende landen heel verschillende betekenissen kan hebben (context is een belangrijke factor in communicatie) begint dan toch echt het autisme-belevingscircuit!

Autisme_belevingscircuit_1

Opdracht: ‘Een mop luisteren terwijl je balanceert op een evenwichtskussen, een puzzel maakt en allemaal omgevingsgeluiden hoort.’ Erg lastig als alle prikkels even sterk binnen komen!

Door middel van verschillende oefeningen krijgen we een kijkje in het leven van iemand met autisme. We merken hoe het is als je opdrachten te letterlijk neemt en hoe vermoeiend het is om allemaal prikkels tegelijk te moeten verwerken. Als we door een klein kokertje naar een plaatje moeten kijken, merken we hoe lastig het is als je aparte details ziet in plaats van het grote geheel. We zien een kraan en een betegelde vloer, maar is het dan een keuken of is het een badkamer?

Autisme_belevingscircuit_2

Opdracht: ‘Door een koker naar een plaatje kijken.’ Hoe maak je van al die losse details een geheel?

Tussendoor lopen de personen die de avond leiden langs en zeggen dat we beter ons best moeten doen, wat de druk nog wat verder opvoert. De opdrachten lijken zo makkelijk, maar lopen steeds toch net wat anders dan verwacht.

Als we alle oefeningen gedaan hebben, bespreken we na wat het doel van de verschillende opdrachten was en maken de aanwezige ervaringsdeskundigen de vertaling naar de problemen die zij in het dagelijks leven ervaren.

Autisme_belevingscircuit_3+4

Opdracht: ‘Vind de portemonnee in het plaatje’. Detailgerichtheid is soms best handig!

Ik merkte bij het maken van de oefeningen dat ik behoefte had aan geduld, positieve feedback en verduidelijking. De oefeningen konden soms frustrerend zijn doordat ik wel merkte dat er iets niet helemaal goed ging, maar niet wist wat het was. Het hielp dan als iemand even een aanwijzing gaf zodat ik weer verder kon. Dat was wat mij betreft dan ook de belangrijkste boodschap van de avond: Heb geduld, want er gebeurt heel veel in het hoofd van iemand met autisme!

Wilt u een tipje van de sluier en ook eens ervaren wat nou bedoeld wordt met overprikkeling, kijk dan eens het filmpje ‘Sensory Overload‘.

Reacties

Er zijn nog geen reacties.

U kunt niet reageren.