Aandachtspunten van Francoise Porrey

3 april 2015

Mijn werkzaamheden zijn individuele – en – relatietherapie. Als psychotherapeut gaat mijn aandacht vooral uit naar de problematiek achter de klacht. Dat klinkt vrij logisch want daar ben je tenslotte psychotherapeut voor maar dat is toch niet voor iedereen zo vanzelfsprekend. Natuurlijk wil je zo snel mogelijk van een hinderlijke klacht worden verlost. “Kunt u mij geen trucjes leren om er gauw vanaf te komen?” is een vraag die mij meerdere keren is gesteld.
Ik vind het belangrijk om de klachten van de cliënt te zien in het perspectief van de levensgeschiedenis; is het probleem een herhaling van een oud patroon? Dan is de therapie vooral gericht op het verkrijgen van inzicht hierin en het maken van de scheiding tussen het oude wat niet meer voldoet en het mogelijke alternatief in de huidige situatie.
Mijn interesse gaat uit naar losmaking- en autonomieproblematiek. Dit komt vaak voor bij adolescenten en uit zich bv in stagnatie op het gebied van de studie, in een onvermogen om keuzes te maken of in faalangst hetgeen dan weer leidt tot depressieve klachten. Maar ook bij volwassenen zijn klachten vaak terug te voeren op moeite met losmaking, bv burn-out klachten waarbij de cliënt in feite nog steeds bezig is, goedkeuring te krijgen van ouders, door tot het uiterste te gaan.
Ook in relaties kan onderliggende losmakingsproblematiek verstorend werken.
Het samen met de cliënt ontrafelen van wat er werkelijk speelt, het “detectieve” aspect van het vak boeit mij eigenlijk het meest en soms leidt dit tot verrassende ontdekkingen en meer inzicht in het probleem waardoor de lijdensdruk verminderd en/of de klachten een andere betekenis krijgen.